• Den Bosch – Groningen: 52-73
  • Rotterdam – Den Bosch: 74-71
  • Den Bosch – Zwolle: 69-72
  • Leiden – Den Bosch: 66-56

4 wedstrijden, 0 punten. Het is even wennen, dat geef ik grif toe. In Den Bosch is dit not done en in elk ander seizoen zou de coach nu al op de spreekwoordelijke schopstoel zitten. Dit seizoen is alles anders, zoals deze zomer ook anders was dan vele anderen….

Maar ja, men verliest inderdaad 4 wedstrijden (de Super Cup even buiten beschouwing gelaten), maar het hadden net zo goed 2 verlies en 2 winst kunnen zijn. De marge met de tegenstanders was gelukkig niet zo heel groot zoals gevreesd (en geschreven) werd na de Super Cup wedstrijd in Groningen. En dat is zeker te danken aan de spelers die elke wedstrijd laten zien zich niet gek te laten maken. Aan de coach, die ondanks alles, zijn team rustig wedstrijd voor wedstrijd coacht en de stijgende lijn zeker ook ziet. Aan de nieuwe teammanagers die het team de tijd gunnen om scherp te worden.

Die spelers, er vallen me een paar dingen op. Het eerste is dat er niet eentje bijzit die bij weer een achterstand, bij weer een verlies en bij weer een “vervelende” vraag van een journalist zijn kop laat hangen en er moedeloos van wordt. Het tweede is dat er spelers bij zitten die vorig jaar nauwelijks aan spelen toe kwamen en nu, met speels gemak, de kar trekken. Dan doel ik in deze op Valentijn Lietmeijer en Maarten Bouwknecht. Lietmeijer was vorig seizoen persona non grata leek het wel, Bouwknecht kreeg nog enigzins wat minuutjes. Lietmeijer speelt alsof hij nooit is weggeweest uit het team, zijn vizier staat nog niet helemaal op scherp, maar ik ben er van overtuigd dat hij weer die schutter van weleer zal worden. Vertrouwen doet zoveel met een speler.  Bouwknecht buffelt zich elke wedstrijd een breuk. Hij scoort er daarbij ook al lustig op los en schuwt de duels niet. Dit zijn 2 spelers waarvan ik blij was dat ze destijds bij Den Bosch kwamen, eindelijk krijgen ze nu hun speelminuten en kan ik nu ook zien waarom ze gehaald zijn ( dat wist ik al wel, maar toch).

bouwknecht

Draait daar het team nu op? Nee, niet alleen. Wessels is zeker weer van groot belang voor het team, een soort rots in de branding. Rustig, maar o zo sterk. Goed scorend deze wedstrijden, zijn reboundjes meepikkend, en met zijn ervaring heel belangrijk voor het team. En natuurlijk is er nog Ralf de Pagter, over buffelen gesproken! Hij scoort nu al meer dan het hele vorig seizoen bij elkaar lijkt het wel. Niet van de bal te krijgen en tomeloze inzet. Pim de Vries ontwikkelt zich verder, daar waar hij vorig jaar op het eind van het seizoen gebleven was. Toen had hij al een belangrijk aandeel met zijn invalbeurten, nu als starter nog veel meer.  Met Brussen (nog wat onwennig in het veld zo lijkt het, maar wat wil je, 16 jaar…. hulde!) , Ramovic (loopt in het veld alsof hij er al jaren staat, heerlijk om te zien)  en v/d Elzen (solide speler, doet lekker zijn ding)  is de rotatie natuurlijk niet echt groot de laatste tijd, maar als dadelijk Akerboom, Nguyen en Adriaans weer fit zijn en de ambachtelijke molen besloten heeft dat Antwan Scott mag gaan spelen, dan gaan er nog leuke dingen gebeuren. En geloof me maar, dan is die laatste plaats zo verlaten en zien ze Den Bosch daar nooit meer terug!

Want let op, met de historie die de club heeft en de vele gewonnen prijzen is het natuurlijk zo klaar als een klontje dat

dbhodb

is.

Houdoe wor!

Advertenties