Ook het schaatseizoen is begonnen. Niet dat ik dat nu zo intensief volg, want overkill op de NL tv. Een sport die alleen in NL echt groot is vind ik niet echt meer zo interessant om te volgen.

Wat ik dan wel interessant vind om te volgen is hoe er met de diverse uitslagen om wordt gegaan in de pers. Of juist niet mee om wordt gegaan. Ik zag gister de  15 (!) jarige Min Sun Kim de 500 meter in de B groep bij de vrouwen winnen. Natuurlijk hoor ik jullie zeggen, het is maar de B groep.. Jaja, maar het is ook maar een 15 jarige.. Hebben die echt al meer snelheid dan b.v een 28 jarige sprintster ? Of heeft het dan toch alleen maar met techniek te maken dat schaatsen zoals vele beweren? ( lalalalala Gunda Niemann..met je techniekverhaal).  Maar nee, niemand die er vragen over stelt of het gek vindt.

Gister rijdt Pavel Koelizjnikov als eerste schaatser onder de 34 seconden. Goeie luchtdruk daar! Hooglandbaan! Perfecte omstandigheden! Jajajaja, maar ook een schaatser die al eens een schorsing aan zijn broek heeft gehad voor een aantal jaren. Met de verhalen van de dopinglabs ( atletiek) in het o zo mooie Rusland nog vers in het geheugen komen de vragen natuurlijk meteen los van de pers.. -Nooit, nergens, niemand-

En zeker niet in Nederland, waar de sponsoren toch publiciteit blijven binnenharken aan tv rechten van wedstrijdjes in Berlijn, Salt Lake City, Schubbekutterveen en Zwolle. Alles komt op tv, dus altijd lekker in beeld met je naampie. En dat mag niet kapot door gekke verhaaltjes…

Maar o wee als dadelijk een wielrenner hetzelfde gaat doen. Kijk eens wat een hetze er af en toe is als een dopingzondaar ergens ploegleider wordt ( waar hij dus eens nog niet zelf weer fietst). Kijk eens hoe Thomas Dekker na zijn schorsing met de nek werd aangekeken. Kijk eens naar de krantenkoppen als er een onbeduidende zimbabwees een verkeerde asperine geslikt heeft…. Dikkere vettere krantenkoppen zijn er dan niet te vinden.

Maar nu… nu zwijgen we lekker als het graf… wel net zo makkelijk….

 

 

 

Advertenties